ยามใดที่ผมรู้สึกท้อมากๆกับชะตาชีวิตที่พบเจอจนหลายครั้งเริ่มรับไม่ไหวกับสิ่งต่างๆที่พบเจอ เวลานั้นผมก็จะนั่งนิ่งๆ ทบทวนความคิด ตั้งสติว่าปัญหาต่างๆจะมีทางออกอยู่ที่ไหน จะมีวิธีการดำเนินการเพื่อลดความยุ่งยากในปัญหานั้นได้ยังไง แต่ก็หลายๆครั้งเช่นกันที่ความท้อจากปัญหาได้สร้างจุดตกต่ำให้กับชีวิตทางความคิดของผมจนร่างกายย่ำแย่ตามไปด้วย และแล้วผมก็พบจุดจุดหนึ่งที่จะรั้งให้ผมกลับมายืนเพื่อเดินบนเส้นทางของปัญหาต่างๆ และดำเนินการแก้ไขต่อไป นั่นคือ “พระในใจกับเทวดาตัวน้อย”
“พระในใจกับเทวดาตัวน้อย” ประโยคนี้อ่านแล้วอาจจะสงสัยว่าคือใคร พระในใจก็คือแม่และพ่อของผม (ป๊ากับม๊า) ซึ่งเวลานี้ผมเหลือแค่ม๊าเท่านั้นที่อยู่เคียงข้างให้กำลังใจผม เทวดาตัวน้อยก็คือหลานสาวสองคน (ลูกของพี่ชาย) ที่กำลังเติบโตและผมมีหน้าที่ ที่จะสร้างหนทางที่ดีให้กับหลานแม้ว่าขณะนี้ผมจะไม่มีแม้แต่แรงที่จะแก้ไขปัญหาปัจจุบันที่เกิดขึ้น
พระในใจกับเทวดาตัวน้อย สามคนนี้เป็นแรงกำลังใจให้ผมสู้กับปัญหาต่างๆได้ต่อไป แม้ในเวลานี้ เวลาที่ผมย่ำแย่ เรี่ยวแรงและกำลังใจแทบไม่มีเหลือ นั่นเพราะเวลานี้ผมรู้แล้วว่า “มือทั้งสองข้างไม่ได้มีไว้ให้กับตัวผมเพียงคนเดียว แต่มีไว้ให้กับคนที่ผมห่วงใยทั้งสามคน” ^ ^ สู้ไม่ท้อ แรงไม่ถอย ^ ^